"O ourizo na néboa" e outros contos en galego

Como batín con este vídeo-conto, aproveito para presentar unha canle, Contos en galegoContos en galego, da que se lle pode tirar moita utilidade tanto no ámbino familiar como no ensino Infantil e Primario. 

A festa no faiado

Ao estar metino no ensino secundario un acaba tirando sobre todo por recursos desta etapa cando é verdade que hai un mundo marabilloso para a normalización que cómpre desenvolver, sobre todo na educación infantil. Hoxe vai un exemplo, a adaptación do conto "A festa no faiado" de María Victoria Moreno feita polos nenos e nenas da Escola de Educación Infantil de Sarria

O neno que quería ser morto

O pasado venres pasou Paula Carballeira polo Teatro Principal da Estrada. O concello divulgou este vídeo para animar aos veciños a asistir á función e non me resistín a compartilo. Trátase dunha adaptación dun relato do mozambicano Mia Couto

O racismo lingüístico

Algunhas veces unha simple e anovadora denominación pode revelarnos toda unha realidade que antes ficaba oculta. Este é o caso  de conceptos como a de "morte das linguas" ou de "racismo lingüístico". Sobre este último, a editorial Laiovento  publicara un libro de lectura moi recomendable. Tratábase dunha obra colectiva coordinada por M. Pilar García Negro. Confeso que, no seu día, eu xa o lera mais, con todo, acabo de comprobar que on comprendía en toda a súa profundidade o concepto de racismo lingüístico. a revelación chégame desta historia, que paso a relatar.
Abdoulaye W. é negro como un chamizo. Non é de estrañar xa que procede do Senegal. Tampouco faría referencia a este aspecto se non fose fundamental para entender o que suceso que protagonizou na primeira clase de matemáticas do curso. O profesor que lles tocaba este ano era novo para eles. Comenzara relatándolles unha visión xeral da materia, Matemáticas A, de 4º da ESO: radicais, polinomios, funcións, semellanza, ...
Abdoulaye W. remexíase intranquilo na súa cadeira. Parecía que non podía concentrarse nas explicacións. Finalmente non puido máis e levantou a man:
- Profesor, las matemáicas no se dan en castellano?
- E logo?
- Es que siempre me las dieron en castellano y con el gallego,..., yo no me manejo muy bien.
- Pero, non hai xa moito tempo que viñeches para Galicia?
- Hace siete años.
- E ti non es de Vilapequena? Alí todos falan en galego.
- Si soy de allí. Pero cuando me miran...- Abdoulaye fai unha pequena pausa e despois, remarcando as primeiras palabras, e facendo referenciaá cor da súa pel, continúa:
- ...me veeen...y se ponen a hablarme en castellano.
O profesor non só comprendou con toda cureza ao significado do racismo lingüístico, senón que tamén se decatou de que que máis precisaba que eimpartise as aulas en galego era precisamente Abdoulaye W.

Sociolingüística de taberna

Este pasado sábado 28/03/15 celebráronse os II cantos de Taberna na Estrada organizados polos locais de viños da vila. Ás nove da noite os locais fervían de xente mentres unha chea de grupos armaban a foliada. A festa era ben apetecible e tiña ademais un valor engadido, o de desenvolverse íntegramente en galego. As cancións que se escoitaban eran A foliada de Cela, a muiñeira de Xisto, A Rianxeira, O Gato, Miudiño, Val paços, ....
No bar case todo o mundo acompañaba ao grupo. Había unha chea de nenos que saltaban e bailagan arredor das notas musicais; un veciño novo que hai pouco chegou de Colombia abría os ollos e intentaba seguir o ritmo das cancións botábase a acompañar os retrousos. Cada vez entraba máis xente e ninguén marchaba. A muller que dirixía o grupo mandou parar e pediu atención:
- Hai moitos nenos e agora ímoslle adicar unha canción a eles, para que a bailen!
Entón, dirixíndose aos cativos:
- A ver!, venir todos aquí! Colocaos aquí y bien atentos que teneis que repetir lo que yo haga.
E comenzaron a nova peza:

O galo canta,

a galiña chora

polos pitiños

que dormen fóra,,,

Daquela non me quedou outra que darlle unha nova interpretación á letra desta canción.

Alea iacta est

O rapaz, que cursa 1º da ESO comentaba cheo de ilusión a cantidade de cousas que aprendían na clase de Ciencias Sociais. Ademáis este ano estaban usando as novas tecnoloxías pois comenzaran a traballar con presentacións dixitais.
- ...si, e hai un que se chama Xulio César que inventou moitas frases famosas.
- E logo?, sabes que frases? -preguntoulle o pai
- Si, alea iacta est, que significa la suerte está echada.
- Como? que?..
- E ten máis, tiña moitas: vini, vidi, vici que é vine, vi y vencí.
- Pero ese traballo non era o estabas a facer onte pola tarde no ordenador?
- Sí, é ese
- Pero, non estaba en galego?
- Si, claro
- E como traduces esas frases ao castelán?
- Faino así o profesor. Eses son os apuntes que nos dou. Tamén a de y tu también Bruto?, tamén está en castelán, todas as traducións veñen en castelán.
- E logo? é que non se pode traducir do latín ao galego?... Seica o galego non ten nada que ver co latín...
- Pois pode que non se poida, o profe non o dixo.
- Así que na clase de sociais, ademáis  de aprender de Xulio César, aprendedes que o galego non serve para asegún que cousa, non?
Houbo un silencio....
- Vin, vin,..... -comenzou a dicir o rapaz
- E vencín
- Vin, vin, vencín... así creo que me gusta máis.
- Veña, déixame o power point que lle vou sacar unha foto para un post.
Sobre isto dos prexuízos e a situación social do galego, a pesar de todos os atrancos e dificultades, que ninguén diga, pois,  alea aiacta est.