Lingüicidio: ouitro negacionismo

 por Henrique del Bosque Zapata, no Nós Diario:

Un dos trazos que me resulta máis repugnante do nacionalismo supremacista español é ese odio que destila contra o noso idioma e esa xustificación cínica do xenocidio lingüístico. E non creo esaxerar! O lingüicidio, xenocidio lingüístico ou glotofaxia é o proceso político e social polo que a lingua dunha determinada cultura desaparece, parcial ou totalmente, por mor da influencia directa e coercitiva doutra cultura que impón a súa lingua. O profesor Moreno Cabrera definiuno como aquela actividade etnicida realizada co obxectivo de que unha determinada lingua deixe de falarse, relegando ou prohibindo o uso da mesma, e que adoita facerse mediante a forza. Cumpriría engadir, ademais, que negar ou mentir sobre o uso da violencia, simbólica e física, fai parte da dinámica destes procesos de opresión co fin de presentar a asimilación forzosa coma un resultado espontáneo, natural e consentido. E, con certeza, no Reino de España acádanse niveis delirantes na mentira sobre o feito da violenta imposición histórica do castelán.

 

O supremacismo de "Hablamos español"

por Xoán Antó Pérez Lema, no Sermos Galiza:

Aquela “Galicia Bilingüe” dos anos 2008, 2009 e 2010 guindou de todo a máscara e presentouse este sábado n’A Coruña a faciana descoberta como plataforma “Hablamos español”. Canda grupos parellos de Euskadi, Catalunya, Nafarroa, as Illes ou o País Valencià queren que no ensino non se use lingua distinta do castelán ao longo e largo de todo o Estado español. Vaites, vaites… O mundo ao revés. Cando case todos pensamos que o problema é unha lexislación galega discriminatoria coa lingua que limita substancialmente o uso do galego como lingua vehicular e impídeo de feito no ensino infantil das nosas cidades.

Supremacismo lingüístico na xustiza

[Aviso necesario: este blogue está adicado ás linguas polo que non se comentará o contido estritamente xudicial do caso ao que se refire. Só se tratará sobre o uso das linguas e as actitudes que se mostran sobre este uso.]

A caverna mediática elaborou este vídeo co fin de aldraxar a postura dos dous individuos xulgados, porén, se o miramos sen prexuízos e o valoramos desde a obxectividade os comportamentos sobre o emprego das linguas, veremos ata que punto o delirio supremacista está engastellado na sociedade. É moi curioso que o xuiz non entenda ao comparecente cando éste se declara inocente, mais si entenda que lle conteste que ten 30 anos. Estas dúas percepcións contraditorias obedecen a un único fin, o de enfiar un discurso que xustifique o racismo lingüístico do xuíz, ou máis xeralmente, do aparato xudicial.
Se os mozos xulgados se presentaran ante o xuiz como portugueses falando en portugués terían un intérprete, se o fixeran como galegos falando galego volverían a ser desprezados.
Nótese que ante a petición dun intérprete por parte do avogado só hai un "no" cortante e prepotente. Nótese tamén que o avogado non ten dereito a falar na súa lingua. Só hai unha lingua sobreprotexida e imperante que detenta todos os dereitos e é obxecto de todas as obrigas. A lingua dos brancos, a lingua imposta aos negros.