Quero aplicar a miña ciencia á lingua para pintar a face do noso maior ben colectivo: o galego







Amosando publicacións coa etiqueta catalán. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta catalán. Amosar todas as publicacións

mércores, 8 de outubro de 2025

"Hallelujah". Catalán en Cataluña


Neste vídeo musical do programa Polónia da TV3 ofrécese unha versión sociolingüística do Hallelujah de Leonard Cohen. Todo comeza precisamente cun "Hallelujah" celebrando unha circunstancia que os galegos coñecemos ben. Cando pedimos un "café con leite" temos que entoar a canción se o camareiro non nos responde coa pregunta "un café con que?". 
Este capítulo de Polónia xoga coa confusión que oídos pouco afeitos a escoitar falar en catalán xeran palabras ou expresións como "cafè amb llet" (café con leite), "tomàquet amb pernil" (tomate con xamón) ou "maduixa" (amorodo).
Por certo, na TVG un programa deste estilo é algo co que non podemos nin soñar.

venres, 19 de setembro de 2025

Ensenya'm el catalá, no m'excoguis!


 Os alumnos do IES Josep Sureda i Blanes (Palma de Mallorca) montaron esta campaña para que os seus profesores non cambien de lingua, pois detectan que a súa competencia en catalán é inferior á de compañeiros que teñen un contacto continuado coa lingua. En definitiva, non queren verse excluídos.

sábado, 4 de decembro de 2021

Render a lingua

 


por Vincent Partal en Nós Diario:

A bomba estalou nunha semana especialmente convulsa. Na segunda feira o Parlament aprobou a tramitación dos orzamentos no medio dun espectacular rifirrafe entre os socios de goberno. A CUP opuxérase aos mesmos, cousa que non deixa de chamar a atención porque hai apenas medio ano pactou con ERC que lle deixaría dous anos de marxe para intentar facer as súas políticas. E isto provocou que ERC procurara a abstención dos Comuns, cousa que Junts non aprobaba. Ao final o acordo foi que Comuns mercaba un orzamento elaborado por Junts, con Junts enfadado e a cambio de que Esquera vote o orzamento municipal de Ada Colau, que xa tiñan anunciado que non ían aprobar. Un moi bo colega noso italiano, Francesco Olivo, dixo hai uns anos que a política catalá é acrobática. Pois aquí, Martxelo e María, unha proba máis.

 

sábado, 2 de outubro de 2021

El catalá és teu


 Campaña #ElCatalàEsTeu de Omnium Cultural, entidade con 60 anos de historia que afirma adicar a metade do seu presuposto á defensa do catalán.

E o galego, será noso? 

domingo, 30 de agosto de 2020

Tant como me quedarà

Maxime é un neno de nove anos que participou na edición francesa do concurso "The Voice Kids". Fíxoo cunha canción en catalán, Tant como me quedarà, de Jordi Barré, un artista pertencente á Nova Cançó. 

Teñamos presente que facer un papel relevante na televisión dun país tan centralista como o francés, que promove o desprezo a todas as linguas minorizadas, é un éxito duplo.

Vía Vilaweb

 

martes, 5 de novembro de 2019

Periodistas imperialistas



Despois do partido de fútbol da xornada de liga masculina do pasado 04/11/19 entre o Estremadura e o Girona houbo unha rolda de prensa na que comparecía o entrenador do Girona. O entrenador contestaba ás preguntas dos periodistas. Un formulou unha pregunta en catalán. Ata aquí todo normal.
O anormal sucedeu deseguida. Varios periodistas imperialistas comenzaron a protestar por esa pregunta en catalán. Pretendían que toda a rolda de prensa se desenvolvera en español. Este é o nivel de odio do imperialismo español e estas son as súas reaccións. Prohibicións, insultos, desprezos. Supoño que eses mesmos membros da zunia periodística cando cubran o partido de volta en Girona,  correspondentemente e en coherencia coa súa protesta, farán todas as súas preguntas en catalán.


venres, 6 de setembro de 2019

No em canviïs la llengua



Grazas a un chío de Anxos Sobriño tiven coñecemento desta iniciativa de cidadáns que, sendo de orixe estranxeira, piden que non lle cambien a lingua cando falan con eles. A proposta tivo o seu espazo na televisión pública catalana, tal e como podemos comprobar neste vídeo.
No programa fálase de como unha falsa interpretación da "boa educación" levan á cidadanía a invisibilizar a lingua do país. Se o noso interlocutor ten con rasgos foráneos traizoamos a nosa lingua e cambiamos inmediatamente para o castelán. O cambio incluso pode suceder cando falamos con alguén que se expresa nunha variedade dialectal distinta da nosa lingua. Visibilizar estes prexuízos e argallar formas de enfrontalos é o obxectivo final deste programa. Alguén puido oir na TVG algunha reflexión semellante a algunha das que verqueron neste espazo durante os 10 últimos anos? Como a resposta é negativa, debemos preguntarnos ata onde alcanza o nivel de manipulación do imaxinario colectivo galego por parte dos medios de comunicación.
As reflexións debulladas neste espazo son de primeiro curso de sociolingüística. Xa que logo, forman parte dos alicerces para desfacerse dos prexuízos lingüísticos. Se non divulgamos este tipo de saberes estamos abríndolle as cancelas aos comportamentos socialmente tóxicos. Nisto consiste a política lingüística da Xunta, na exclusión dos saberes que nos farían máis libres e que incidirían na diminución das desigualdades.

venres, 12 de xullo de 2019

Llenguaferits



"Llenguaferits" é un documental que aborda moitos aspectos da situación da lingua catalá. Foi emitido no programa 30 minuts da TV3 o pasado 30/06/19. Polo tanto é un documental cortiño, pero veredes que moi aproveitable.
Pola contra, nós, desde aquel "Linguas cruzadas" (2007) non volvimos ver nada semellante na TVG.
Recollo de seguido a presentación que se fixo do documental na TV3:

Segundo os lingüistas, nove de cada dez linguas no mundo están ameazadas e poden desaparecer durante este século. O proceso pode ter moitas causas, pero a orixe é sempre o mesmo: unha xeración de falantes decide non transmitila aos seus fillos. A sentenza de morte, neste momento, xa está asinada.

Está o catalán en perigo de chegar a este estadio? A cuestión non ten unha resposta unánime por parte dos filólogos, pero no que coinciden é na aparición de algúns síntomas preocupantes.

Os comenzos da fase terminal xa se está vivindo nos extremos do dominio lingüístico: en gran parte de Cataluña Norte e ao sur do País Valenciano. Só en cen anos desapareceu o catalán de cidades e vilas cidades que antes eran monolingües nesta lingua.

Nas rexións catalás, con todo, manteñense as cifras globais do catalán: pouco máis dun terzo da poboación a emprega habitualmente e case todo o mundo o entende. Ademais, os pais seguen transmitíndoo aos seus fillos e hai recén chegados que o aprenden.

Pero hai indicadores que apuntan no sentido contrario. O primeiro: aínda que a escola protexe a lingua a través da inmersión, o catalán é residual no ocio dos nenos e adolescentes. Isto vese nos patios das escolas, onde a alternancia lingüística é continua, pero tamén na transformación do mundo audiovisual. Os máis novos deixaron de consumir os medios tradicionais e os contidos que buscan na web están feitos principalmente en castelán e inglés. A segunda: os falantes de catalán renuncian á súa lingua en calquera situación de conflito e moitas veces cando se relacionan cos inmigrantes. E isto ocorre nun territorio que recibiu case dous millóns de persoas na última década. Por último, o continuo litixio e bloqueo en España e a subestimación do Estado francés dificultan que se poida garantir a supervivencia do catalán. Conflitos que teñen o maior expoñente no mundo da xustiza.

En "Llenguaferits" recompilamos as visións de filólogos como Maria Carme Junyent, Pau Vidal, Francesc Xavier Vila ou Neus Nogué; E preguntamos cal é a súa relación coa lingua a Albert Sánchez Piñol e Víctor Amela, ou músicos como Lildami e David Carabén, así como Pol Gisé e Juliana Canet e activistas como Àlex Hinojo. E sobre todo oiremos os falantes. Algúns son recén chegados que decidiron aprender a lingua e outros son o último eslabón, os últimos falantes en áreas onde se eliminou calquera rastro de catalán.

xoves, 2 de maio de 2019

El bilingüisme social pot matar una llengua


Grazas ao traballo de Xusto Rodríguez temos a posibilidade de seguir esta charla da profesora Carme Junyent en galego.
Unha das principais ideas sobre as que xira esta conferencia é a que se adianta no título. Para que unha lingua morra cómpre que antes pase por un procreso de bilingüismo social. A oportunidade para salvar as linguas en proceso de morte (ou substitución, como queiramos dicilo) consiste na convivencia nun espazo plirilingüe.
Entre algunhas das alfaias que podemos seguir neste vídeo está a convicción de que a consideración que actualmente lle estamos dando ao inglés é un engano en múltiples sentidos. Tamén consideraría un avance que o castelán non fose obrigatorio no ensino pois sería unha porta aberta a ese plurilingüismo que propugna.
Pódese acceder a unha recompilación de todas as traducións do TED ao galego nesta ligazón.
De seguido, xunto cunha invitación a seguir a charla completa, copio-pego a introdución do TED a esta conferencia.

A nosa tradición sociolingüística parte do suposto de que as sociedades máis homoxéneas garanten a supervivencia das linguas. Se nos fixamos nas comunidades que, a pesar de que tiveron as mesmas presións ca outras, conservaron a lingua, a maioría teñen en común o feito de seren sociedades onde conviven moitas linguas e/ou cuxos membros son moi plurilingües. Se queremos preservar a diversidade lingüística debemos promover o plurilingüismo e non o bilingüismo social.
Carme Junyent naceu en Masquefa (Anoia) en 1955. É profesora titular de lingüística xeral na Universidade de Barcelona. Directora do Grupo de Estudo de Linguas Ameazadas. É membro de Honra da Cátedra UNESCO do Patrimonio Lingüístico Mundial. Autora de máis de 20 libros, entre eles «Les llengües d’Àfrica» (1986), «Vida i mort de les llengües» (1992), «El libro de las lenguas» (2010), «El rol de les llengües dels alumnes a l’escola» (2012) e «Escoles a la frontera» (2016). Dirixiu o inventario das linguas que se falan en Cataluña e comisariou diversas exposicións sobre as linguas dos cataláns.
Esta charla procede dun evento TEDx, que usa o formato das Conferencias TED, pero que foi organizado independentemente por unha comunidade local. Máis información en https://www.ted.com/tedx

domingo, 13 de maio de 2018

Medo nas aulas

por Iván Méndez, na Revista Luzes:
O PP do País Valencià da Comunidade Valenciana lánzase á nobre causa de que as nais e os pais participen máis activamente na vida educativa das súas crianzas. Os mércores, quedada coa titoría. O xoves, reunión da Anpa. O venres, denuncia do profesorado que adoutrina nas aulas aka que non pensan coma nós.

venres, 27 de abril de 2018

Llengua comuna




Xente coñecida de diversos ámbitos da sociedade participan nesta campaña da Plataforma per la Llengua, El català, llengua comuna. Ten como obxectivo defender e preservar os consensos sociais do pobo catalán arredor da súa lingua. 
Os aspectos máis relevantes da campaña consisten nun manifesto curto e claro no que se expoñen os puntos que se defenden coa mesma e unha serie de vídeos coas intervencións de persoeiros coñecidos. 
A campaña, que foi presentada o pasado 24 de abril (24/04/18),  está apoiada pola Generalitat de Catalunya. Alguén imaxina unha campaña semellante de Queremos Galego! co soporte da Xunta. Sería o ideal, pero mentres Queremos Galego! está do lado da nosa lingua, a Xunta mantense na súa contra.
Algún (ex-)presidente da Xunta participaría nunha campaña de promoción da lingua galega?

martes, 24 de maio de 2016

Històries del català


"Em dic Nacho i som de Galícia. Fa 6 anys que visc a Santa Euària. He après català perquè m' agrada molt la diversitat cultural"
Esta declaración é unha das que podemos escoitar no portal "Històries del Català" . Son testemuñas de persoas que chegaron a  Formentera e Eivissa e aprenderon e falar catalán. Unha boa campaña posta en marcha pola Direcció General de Política Lingüística  do goberno balear. Xa sei que non vai ser o caso, pero non estaría mal que a anémica Secretaría Xeral de Política Lingüística da Xunta imitase este exemplo. E non o vai facer porque xa hai moitos anos que está empeñada en mostrar que os únicos que falan galego son os Bolechas.


sábado, 16 de abril de 2016

A rosa dos ventos catalana



Imaxinades a Santiago Pemán, Martín Barreiro e Ana Celia participando nun vídeo de promoción da lingua argallado pola Mesa ou por ProLingua? Isto é o que sucede neste audiovisual promocional, pero con homes e mulleres do tempo cataláns.
Trátase de divulgar un acto que a Plataforma per la Llengua programou para o vindeiro 24 de abril nunha praza barcelonesa. Alí formarán unha rosa dos ventos, e cada un dos participantes, na súa variedade dialectal, proclamará un berro pola lingua común a todos eles.
Velaquí as distintas variedades das que se queren enorgullecer neste acto: septentrional, central, nord occidental, valenciá, menorquí, mallorquí, evissenc i formenterer e finalmente o alguerés. propio dunha comarca do occidente de Sardeña.
Isto tróuxome ao primeiro lugar da memoria un vídeo de enorgullecemento da nosa fala das Rías Baixas, Ghalegho, que ao pouco foi contestado por outro chegado de Ribadeo, Eu falo.
Poco despois, a CGENDL, puxera en funcionamento unha campaña, Presume de Galego, na que se invitaba á mocidade a iso, a presumir de ben que falan, e da súa propia e distintiva fonética.

sábado, 13 de xuño de 2015

Què ens passa, valencians!?



Alina é unha alemana que fala catalán e que non sabe o castelán. Montou na súa bicicleta para percorrer o País Valenciano e coñecer cal é a situación da súa lingua. Trátase dun documental que segue a estela doutro, Són bojos, aquests catalans!?, dirixido tamén por David Valls.
O documental volveu agora a estar de actualidade porque Vicent Satorres, o subdirector de política lingüística valenciano, acaba de permitir que se difunda unha entrevista que anteriormente impedira que fose incluída no documental  Què ens passa, valencians!? As razóns de por que fixera iso ninguén acerta a entendelas despois de ver a entrevista, que non ten nada realmente destacable e Vincent Torres non fai declaracións que poidan dar lugar a un escándalo social ou político. Cousas que pasan coa política lingüística, está visto. Velaquí o retallo que fora censurado:




sábado, 18 de abril de 2015

Planta unha lingua



Quim Masferrer, Anna Sahun, o Natxo Tarrés e  Ly Leap explican neste vídeo a nova campaña da Plataforma per la Llengua
Hoxe, 18 de abril, na praza do Borne de Barcelona, levarase a cabo unha plantación simultánea en defensa do catalán. 300 persoas plantaranse simbólicamente en maceteiros xigantes simbolizando as 300 linguas que se falan nos Países Cataláns, debuxando a contorna do territorio de fala catalá. Unha inicitiva vistosa e en plan lúdico e positivo.
Espero ver o retrato do/a plantado/a que representa a miña lingua.
Paralelamente fíxose unha convocatoria-concurso para compatir fotos nas redes sociais facendo referencia ao lema da campaña #joemplanto.

domingo, 21 de setembro de 2014

A política lingüística contra o Plan

O pleno do parlamento do 21 de setembro do 2004 aprobaba por unanimidade o Plan Xeral de Normalización Lingüística (PXNL): o camiño polo que debía discorrer a política lingüística nos anos seguintes distribuído en 445 medidas. Porén cinco anos despois (2009) tanto a Academia Galega como o Consello da Cultura Galega víronse na obriga de facerlle un chamamento ao goberno de Feijóo polas decisións que se estaban enxergando naquel momento que se comenzarían a tomar en breve, todas en contra dese Plan.
Pasaron outros cinco anos e a cousa non foi a mellor,  todo o contrario. Prolingua avisaba da situación de emerxencia na que o goberno galego situou á lingua galega despois da política lingüística desenvolta nestas dúas últimas lexislaturas. A Mesa publicaba un informe denunciando o incumprimento do PXNL e instando ao goberno á volta ao consenso, abandonado sectaria e unilateralmente polo Partido Popular. A pesar de que se reduciron moito as referencias ao PXNL, no discurso oficial continuamos a velas aínda a día de hoxe:

Ata finais de ano, FalaRedes 2014 chegará á totalidade de concellos da RDL cun total de cinco actividades e 150 sesións de dinamización lingüística que buscan cumprir os obxectivos do Plan xeral de normalización da lingua galega, nomeadamente aqueles que animan a promover o uso e a valoración positiva do noso idioma na infancia, na mocidade e na familia, enchendo o seu tempo de lecer con actividades de calidade en galego
Claro que  isto significa que todas as propostas en materia de política lingüística da Xunta no ámbito da infancia, mocidade e familia se reducen a que, se cadra,  a un de cada dous concellos poida chegar unha actuación teatral ao ano. Pois non hai ningunha outra proposta por ningures. Pola contra por orde dese mesmo goberno retiráronse milleiros de libros de texo das escolas por estaren redactados en galego.
Para conter a indignación que xenera este ataque frontal contra a lingua galega emítense desde as oficinas de prensa da Xunta unha serie de mensaxes que xeneran ideas erróneas sobre a realidade lingüística da nosa sociedade. É moi habitual, por exemplo, escoitar argumentacións que dan a entender que a redución de galegofalantes ten as mesmas características que unha plaga bíblica e que, polo tanto, non pode facerse nada desde as posibilidades que permite o densolvemento dunha ou doutra política lingüística. Nada máis falso. Esta mesma semana a rede CRUSCAT-IEC presentou un estudo no que se evidencia o fortalecemento do catalán en Cataluña así como dunha "involución sen precedentes" en Aragón, Baleares e Valencia debido, no primeiro caso ás boas prácticas na política lingüística e ás malas nos outros tres. Destacábase no informe que a maior involución se daba no ámbito educativo, fundamental para apuntalar un bo plan normalizador. Aquí é habitual escoitarlle ao secretario xeral de política lingüística que para porlle freo á perda de transmisión interxeneracional hai que poñer o foco nas familias,  no hábitat [sic], na sociedade..., pero non na política educativa. Sabemos que establecer  liñas  exclusivamente na educación non son garante o éxito normalizador pero sen o apoio deste pé non se poden dar pasos cara adiante.
A Xunta viroulle as costas ao galego. A proba verémola hoxe mesmo, ante este aniversario do PXNL non hai programado ningún acto oficial para celebrar a data. Teremos que darlles a razón, non hai nada que celebrar. Non fagades festas! A lingua galega está de loito.

De seguido, un repaso dalgunhas liñas de actuación da Xunta contra o PXNL. Hai máis, non as engado por falta de tempo, non porque non haxa máis que, desafortunadamente, si que hai.


Na educación.
As maiores dificultades que encontra o goberno no seu empeño de promoción da nosa lingua veñen precisamente do propio goberno. Basta con poñer uns poucos exemplos.
O PXNLG di, concretamente nas medidas 2.126 e 2.1.27 que as matemáticas e a tecnoloxía impartiranse en galego no ensino non universitario. O decreto 79/2010 asinado e promovido por por Jesús Vázquez explicita exactamente o contrario nos artigos 6.3 e 7.3.
O punto 2.1.6 di que a Xunta establecerá "a obrigatoriedade de coñecer a lingua galega para acceder á docencia en Galicia" e a primeira medida do goberno Feijóo do 2009 foi precisamente o de retirar en todas as probas de acceso ao funcionariado esta garantía de servizo ao cidadán en lingua galega.
O PXNLG di que se debe garantir que o alumnado do ensino non universitario reciba un mínimo dun 50% de docencia en galego. O decreto 79/2010 establece o 50% como máximo cun engadido de que tendencialmente se reducirá ao 33%.
O PXNLG di  que será un obxectivo o de 'garantir unha ampla oferta educativa en galego nos primeiros treitos educativos e na aprendizaxe da lectoescritura, na perspectiva de que este idioma se converta na lingua primeira do sistema educativo en Galicia' e para acadalo establecía as medidas 2.1.22, 2.1.23, 2.123, 2.1.24 , 2.1.25 e 2.3.4 que asegurase para todos os nenos galegofalantes un primeiro ensino en galego así como un mínimo dun terzo en contextos castelanófonos. A Mesa publicou un informe que establece nun 3% a porcentaxe de centros que traballan en galego nas etapas infantís.
A medida 2.3.9 do PXNLG propoñía que a ' TVG que sitúe en horarios de maior audiencia o programa “Preescolar na casa”'. En contra das protestas e das mensaxes de apoio á iniciativa "Preescolar na casa", a Xunta púxolle o peche definitivo a este programa educativo infantil.
E que dicir da redución constante aos Equipos de Normalización dos centros de ensino nestes últimos cinco anos?: 70% menos de orzamento, redución de dispoñibilidade horaria para a realización de tarefas normalizadoras, falta de apoio organizativo e institucional, atrasos nas convocatorias de axudas,...

Nas administracións.
A medida 1.2.3 do PXNLG establece que 'todos os departamentos e organismos dependentes das deputacións e concellos (oficinas de atención ao público, instalacións deportivas, televisións e radios municipais, servizos de augas, etc.) teñan a lingua galega como lingua xeral de referencia oral e escrita'. Pola contra as medidas adoptadas van na dirección contraria pois desde o 2009 pódese acceder a unha praza de funcionario sen realizar ningunha proba nin de nin en galego.
A medida 1.3.5 do PXNLG di que se debe 'verter ao galego os programas informáticos de xestión e os formularios de uso cotián e garantir a súa presenza en todos os órganos xudiciais de Galicia'. Desde o 4 de maio do 2010 púxose en marcha un novo programa de xestión das tramitacións xudiciais exclusivamente en castelán. Van catro anos e medio de exclusión completa do galego da administración de xustiza.

Na vida pública e na empresa privada.
A medida 2.4.19 di que se debe 'fomentar a dobraxe ao galego do cine exhibido en Galicia e garantir a súa distribución e exhibición en condicións de igualdade respecto do cine en castelán'. Propoñía a dobraxe de polo 10 filmes anuais. Hai alguén que poidera ver unha película en galego no cine nos últimos 10 anos?, e nos últimos 30 anos?
A medida 2.1.38 do PXNLG determina que debe haber un 'compromiso do Goberno para que os conselleiros e altos cargos da administración autonómica se comprometan a desenvolver o seu labor e a súa relación con administradores e administrados en galego'. Por mostrar só unha evidencia, lembremos que pretentación de Feijóo dos contratos con Pemex, alén de atentar contra a lei electoral, foi un desprezo a todo o pobo galego por ser realizado íntegramente en castelán. Durante toda a lexislatura multiplicáronse os casos nos que os conselleiros realizaron intervencións en español no labor de desenvolvemento do seu cargo.
Medida 2.4.2 do PXNLG indica que se debe  'fomentar o uso do galego nos ámbitos sociais de máis impacto e utilización por dos máis novos (pubs, discos, bares musicais, etc.)...', e a 2.4.11 aposta polo 'fomento da utilización do galego nas actuacións e actividades musicais'. Pola contra a propia Consellería de Cultura e Educación mantén un programa e un portal, Galicia importa, exclusivamente en español. Así que xa non pararemos a buscar os inexistentes soportes en galego (medida 2.4.12) que difunden actividades de interese para a mocidade, nin andaremos á procura deses programas en galego destinados á mocidade (mediad 2.416), pois os poucos que había, como o da Radio Galega, Aberto por Reformas, foi un dos primeiros en ser pechado polo goberno Feijóo.
Medida 3.1.21: 'A Administración Galega realizará a súa publicidade en Galicia en galego' . No mes de maio do 2010 a Xunta presenta a súa primeira campaña en castelán: Ahora Galicia conecta contigo. Isto converteuse nunha obsesión. Lembremos a estrañísima campaña: Galega 100%, referida ao leite galego.
A Xunta debería promocionar, segundo a medidas 3.2.15, 3.2.16 e 3.2.17, a tradución ao galego. A resposta:  baixan un terzo no 2011, e volven a reducirse nun 20% no 2012, e novas reducións para o 2013 e 2014
E sobre as medidas 4.2.x, que son as que teñen que ver co comercio galego? Aprobouse unha lei do comercio sen ningunha referencia á normalización. Lembremos que o anteproxecto presentado no 2008 si garantía os dereitos lingüísticos dos usuarios.

Nos medios e na cultura
O punto 3.1.17 indicaba que se deberían asinar "Acordos cos diarios de maior tirada, para ir aumentando a presenza do galego, atachegar en 10 anos a un mínimo dun 30%" Outras medidas establecían que as axudas aos medios só se achegarían despois de obxectivos cumpridos ou a promoción de xornais de ámbito local redactados en galego. Non vou repetir aquí a lista de medios en galego que pecharon non últimos anos, só lembrarei un detalle que explica cal é a forma de actuación da Xunta: o ano pasado a campaña institucional do Día das Letras emitiuse en todos os medios agás naqueles que tiñan o galego como lingua.
Se houbo un colectivo destacado pola plena normalización éste foi o do teatro. Os paus que recibiu nas últimas lexislaturas son antolóxicos.

xoves, 11 de setembro de 2014

300 acontecementos do catalán

42 feitos negativos e 258 positivos suman un total de 300 referencias importantes para a lingua catalana durante a súa historia. Deste xeito Deste xeito refórzase a celebración do tricentenario dos feitos do 1714. Trátase dunha iniciativa da Direcció General de Política Lingüística para divulgar a historia da súa lingua que se desevolve mediante un cocurso, un xogo de mesa, un libro e unha liña temporal na que se reflicten esas 300 anotacións destacadas. Seguindo a súa traxectoria podemos facer un percorrido histórico polo desenvolvemento do catalán, desde o século III a. C. ata a  actualidade facendo referencia ao ataque sufrido polo catalán nas Baleares co seu decreto para o ensino, cortado polo mesmo patrón que o funesto decreto do plurilingüismo aprobado pola Xunta no 2010.
Por suposto, as 300 referencias non collen todos os feitos dunha lingua da tradición e a importancia do catalán. Eu botei en falta que non fan referencia á edición dun libro emblemático, la Suma de la art de arismètica de Francesc Santcliment, publicado en Barcelona no 1482 e que é o segundo libro de aritmética mercantil que se publicou no mundo. Con todo, o seguimento desta liña temporal de certo que é unha ferramenta didáctica e de divulgación de primeira magnitude que ademáis está íntimamente entrefebrada cun aspecto que decote botamos en falta na política lingüística galega. Efectivamente, estamos diante dun recurso sustentado nas novas tecnoloxías, e xa non estou a falar só do web da liña temporal, senón de que, por exemplo, podemos transmitir moi facilmente cada un destes 300 apuntamentos polas máis importantes redes sociais.
Un novo acerto da Direcció General de Política Lingüística que, estou seguro, non veremos trasladada a esa inútil SXPL que sufrimos en Galicia.

luns, 9 de setembro de 2013

El català, llengua per a tothom



Este vídeo forma parte dunha campaña da Generalitat de reafirmación da súa lingua. Un vídeo cargado de cifras que lles permite mostrar con orgullo cal é o seu lugar no mundo. Entre outras cousas proclámase que o catalán é a lingua da escola, da empresa, dos recursos da rede,...
Cómpre a comparación. Alquén é quen de imaxinar unha campaña semellante da Xunta? Nese caso teriamos que lembrar que non dou nin un paso para galeguizar o Twitter, que despois de 30 anos o mundo empresial fai un uso do galego que segue ao nível do da dictadura ou que se está a facer todo o posible para reducir o uso do galego na escola. O vídeo da campaña da Xunta tería que facerse en branco e negro. A razón principal está precisamente en que o galego non é unha lingua para os nosos gobernantes.

venres, 19 de xullo de 2013

Tornarem



Tornarem é o novo videoclip do grupo catalán Xeic! no que fan unha defensa enérxica e decidida do catalán. Para reforzar a mensaxe contaron para este vídeo coa participación de diversas personalidades da música, as letras e os medios, unha pluralidade de voces que reclaman a defensa da lingua catalana.
Asegúrovos que se vedes os 10 primeiros segundos, xa non poderedes deixalo ata o final.

martes, 2 de xullo de 2013

O catalán, o galego, e as linguas oficiais na Unión Europea



Onte, 01/07/2013, aproveitando o ingreso de Coracia na UE, e que así o croata pasaba a ser lingua oficial do organismo europeo,  a Plataforma per la Llengua e a Fundació Vincle, divulgaron este vídeo no que denuncian que todas as linguas de dimensións semellantes á catalana xa son oficiais na UE. Porén non é así no caso catalán por vontade expresa dos gobernos españois. A Plataforma per la Llengua considera denigrante e vexatorio este trato.
O argumento vén sendo repetido polos grupos de defensa do catalán desde tempo atrás. Esta lingua conta con 10 millóns de falantes nun territorio de 13 millóns de habitantes. Compárase este caso co croata, lingua habitual de 4 millóns de persoas dun totalde 4,4 millóns de cidadáns. Tamén se fai referencia a outras realidades, como a do irlandés, lingua habitual de 77.000 persoas, proclamada como oficial no 2007, 34 anos despois do ingreso de Irlanda na CEE. Pero tamén hai outras linguas oficiais con poucos utentes como o maltés, con 300.000 falantes; un número 9 veces menor có galego.
Efectivamente, se aquí se destaca o caso do catalán, non podemos esquecer, tal e como di a RAG, que "o galego ten máis falantes que algunhas linguas oficiais europeas como eslovaco, esloveno, maltés, islandés e gaélico"
Actualmente o estatus do galego nas institucións europeas non permite botar moitos foguetes. Pódese usar nas sesións do Consello Europeo e no Comité das Rexións, sempre que se solicite con sete semanas de antelación e sen a posibilidade de que as respostas sexan traducidas ao galego. Toda unha garantía de dereitos!
No caso da cidadanía, nun principio garántese no papel que poida dirixirse en galego ás institucións europeas. Na realidade non é así. O procedemento consistiría en dirixirse á Oficina de Linguas Oficiais, un organismo creado no 2007 e que hoxe fica acubillado na Secretaría de Estado de Cooperación Territorial, sen posibilida ningunha de dirixírmonos a el. En tempos, a SXPL ofrecíanos a posibilidade de dirixímonos directamente mediante un correo do cidadán ás institución da UE. Actualmente esta posibilidade está morta.
Outra posibilidade que se anuncia de contacto en galego coas institucións europeas é a do Defensor do Pobo Europeo. Incluso se indica que tanto desde esta institución como desde calquera outra da UE, teriamos dereito a recibir a resposta en galego. Pero este presunto dereito non se materializa na realidade en forma algunha. Por exemplo, a oficina do Defensor do Pobo Europeo podería darnos a resposta en maltés, pero non en galego.