A minha criança é umha excelente estudante, obtivo umhas magníficas qualificaçons ao final do periodo acadêmico, e agora toca-lhe disfrutar do verao...quê melhor que premiá-la inscrevendo-a num acampamento desportivo, por exemplo? Pode haver melhor prémio que estimular as suas afeiçons? Claro que, o monitorado vai ter que ter em conta umha circunstáncia especial. E qual é essa circunstáncia?
Páginas
Quero aplicar a miña ciencia á lingua para pintar a face do noso maior ben colectivo: o galego
Amosando publicacións coa etiqueta Ramiro Vidal Alvarinho b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Ramiro Vidal Alvarinho b>. Amosar todas as publicacións
luns, 3 de agosto de 2015
A minha criança fala em galego
por Ramiro Vidal no Sermos Galiza:
sábado, 13 de xuño de 2015
Quê foi do rock and roll? (polo regresso do Planeta Furancho)
por Ramiro Vidal, no Sermos Galiza:
Lembro-me que em certa ocasiom um prestigioso músico corunhês escrevera em La Voz de Galicia um artigo queixando-se do trato “de favor” que recebia o rock bravú, da atençom sobredimensionada que se lhe concedia na mídia, sementando pérolas tais como que as bandas bravús eram “mimadas” polas cámaras municipais, que se lhes subvencionava, se lhes ajudava a organizar concertos e outras afirmaçons que eram falsas de plano. O rock bravú, sim, foi aquele momento no que o rock em galego se converteu num fenómeno de massas, mas fazer rock em galego, ou música em galego em geral nunca foi fácil. Quem fai música em galego joga com desvantagem.
xoves, 25 de setembro de 2014
As dez cousas que nom lhe deves dizer a um galego-falante
por Ramiro Vidal Alvarinho na Praza Pública:
A todas essas pessoas que acreditam que o futuro deste país passa inevitavelmente por renunciar ao próprio em nome do progresso e a liberdade, gostaria dirigir-lhes este decálogo, mais que nada porque dependendo com quem vaiam encontrar-se no seu caminho, podem desatar com a sua torpeza a indignaçom de algumha pessoa inteligente. As pessoas inteligentes, normais, que gostamos viver sem complexos e com naturalidade a nossa condiçom e membros de umha comunidade humana que, entre outras cousas, tem língua própria, existimos. E estamos fartos de tanto falabarato que abre a boca por nom ficar calado.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
