Quero aplicar a miña ciencia á lingua para pintar a face do noso maior ben colectivo: o galego







venres 04 outubro 2013

Se até do que comemos depende o futuro da lingua!

por Nel Vidal, no Sermos Galiza:

Disque somos o que comemos e, si, en boa parte, creo que si..., e o que escoitamos, e o que facemos, e o que vemos, e o que bebemos, e o que lemos... E o que non lemos nin bebemos tamén é determinante para configurar o que somos, claro!
E, para sermos de aquí, para podermos seguir a ser en galego, teremos que comer produtos tamén de aquí? Pois, tamén creo que si...


Imos ver. Cada vez que comemos, por exemplo, pementos envasados procedentes de fóra e mercados nunha grande área comercial, estamos a colaborar, indirectamente e, se cadra, contra a nosa vontade ou, cando menos, coa nosa non consciencia directa, con poñerlle dificultades ao futuro do galego. Do galego en xeral, e da lingua en particular. Co ben que se dan os pementiños na nosa terra!
Vaia ensarillada en que se meteu este!, haberá quen diga... Pois pode que un pouco si, mais a ver se nos damos explicado... Se consumimos produtos que, podendo darse aquí, se producen fóra do país, estamos a prexudicar as/os produtoras/es galegas/os, poñéndolles difícil a súa supervivencia económica e, polo tanto, o futuro do rural galego, isto é, dos espazos onde mellor se conserva o noso idioma. E a isto hai aínda que lle sumar os custos para a sustentabilidade e ambientais do envasado en plástico, do transporte, etc., ademais do custo económico tamén do envasado, do transporte..., e de intermediacións varias que lles restan posibles beneficios a quen produciron os pementos de que falabamos. Todo perdas para nós! En definitiva, mercando eses pementos de fóra e envasados estamos prexudicándonos.
E, quen di pementos, di viño, patacas, conservas, xamón, fabas, ovos ou calquera outra cousa que se poida dar en Galiza.
Que os produtos do país e a lingua galega se retroalimentan? Pois si. Que canta máis produción haxa no país máis lingua galega poderá haber? Pois si. Que canta máis consciencia lingüística haxa, máis produtos galegos se demandarán e máis produción poderá haber no país? Pois si. Que fomentar o galego e os produtos propios, e os produtos propios e o galego, é o xusto e debe ir da man? Pois tamén.
Usamos e fomentamos o galego porque é o noso idioma propio, o que lle corresponde a este pobo, o creado aquí e o que contén unha cosmovisión única, e usámolo e promovémolo por iso e porque historicamente foi apartado, desfavorecido, marxinado..., entón estamos a fomentalo porque traballamos na construción da xustiza social, porque é o xusto. Igual de xusto que comermos o de aquí. O producido, coidado, creado, etiquetado, distribuído, vendido, en lingua galega.
E se usamos o galego porque é o noso, o propio, o creado aquí, o que temos máis próximo, etc., etc., etc., usámolo porque é o..., “eco!”, lóxico. Porque é o lóxico. Porque é o ecolóxico.
Se até do que comemos depende o futuro da lingua!

Ningún comentario:

Publicar un comentario