Falarmos de morte conduce sempre ao mesmo estado de desacougo, unha terríbel inquietude percorre o corpo enteiro. Mais esta aflición non se torna aparente ao reflectirmos na morte dunha lingua, ou no asasinato -termo que acae mellor. Porén, a meirande parte da poboación non ousa condenar políticas destrutivas contra o pensamento mesmo. Pois non divagando, as linguas sustentan os nosos xuízos e meditacións.
