O galego, ben da humanidade

 por Manuel Bragado no Faro de Vigo:

Un amigo fíxome chegar o artigo de Xosé Luis Barreiro Rivas «Ningunha lingua é eterna» publicado no xornal conservador da Coruña. Non fixo falta ser o inspector Caldas para concluír que o articulista quedou irritado coas enquisas pre-electorais, que aventuran un excelente resultado para o BNG. Pouco tardou o veterano político de Forcarei en coller o lanzachamas da «imposición do galego» e da utilización por parte dos nacionalistas do idioma.

A eterna invisibilidade do galego, agora en 'streaming'

por Silvia Caeiro, en Praza Pública:

A estrea de ‘3 Caminos’ en Amazon Prime Video o pasado 22 de xaneiro abriu un melón que leva tempo madurando. Que dita serie recibira un financiamento de 1,5 millóns de euros por parte da Xunta de Galicia e que non se ofreza o galego como opción de visualización nin sequera entre os subtítulos foi motivo de gran crítica. 

O español, perseguidísimo

por Francisco Castro, en La Voz de Galicia:

 

A raíz da lei Celaá desenvolveuse unha agria polémica sobre a defensa do español incluso en Galicia. Que o castelán está perseguido en Galicia é unha das trolas máis maledicentes das que se crearon en toda a nosa historia.

 

Sociolingüística hospitalaria, un novo campo de pesquisa para a lingua galega

por Xosé Manuel Sánchez Rei, no Terra e Tempo:

O ser humano, desde que hai 140.000 anos comezou a desenvolver a linguaxe articulada, leva opinando sobre temáticas lingüísticas en situacións e en auditorios moito diferentes. Posibelmente, unha das primeiras reflexións que fixo o obrigase a reparar en que algunhas comunidades humanas xeograficamente próximas empregaban un linguaxar non exactamente coincidente co propio, o que, nalgúns casos mesmo implicaría que a intercomprensión nin sempre se caracterizase por se facer efectiva. É tamén probábel que, co andar do tempo, a figura dunha persoa que puidese servir como intérprete se fixese imprescindíbel en determinados casos, de forma que, talvez, o primeiro oficio de verdadeiras dimensións sociais e comerciais que existiu, en vez dos dous tan reiteramente citados e coñecidos, fose o de tradutor ou tradutora. Naqueles tempos tan lonxincuos, o ser humano quizais tamén puido cavilar en que había linguas que as empregaban as clases dominantes para exerceren o poder e que existían outras, contrastivamente, que eran as utilizadas por persoas que vivían na escravatura ou que pertencían ás camadas sociais más desfavorecidas. En fin… Estas son suposicións que facemos, apelando á comprensión do público lector, non verificábeis cientificamente, mais si, a noso ver, cando menos suxestivas.

Doma e castración lingüística de Galiza

por Elisa Quintas Albrorés no Sermos Galiza:

Análise da Sentenza do Tribunal Supremo sobre a Ordenanza do Uso do Galego na Administración Municipal de Lugo

A Sentenza, que ratifica os pronunciamentos da Sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza, ameaza a tímida incorporación do galego ás institucións locais.

Alguien... Cantó

por Nemesio Barxa, no Sermos Galiza:

Fai-me lembrar a letra de uma canção de meus tempos mozos, onde vai, algo assim como “tal vez no supe hablar cuando debí/ mi mente controló mi corazón/el precio que pagué fue verme asi/ y cuado oí tu voz alguien (Toni) CANTÓ”. Pois sim, o inefavel Sr. Cantó ja debía andar ou presentirse por aquelas datas interrompendo a quem quería falar e dizendo, lógicamente, cantadas.

Un vídeo para a Valedora

A zunia aliméntase de prexuízos, por iso só ten éxito cando consegue xenerar polémica. Un dos seus últimos ataques foi o que atentou contra CPI de Panxón, un centro, como hai moitos, no que se realiza un traballo serio e sen estridencias. Pódese comprobar, por exemplo neste seu blogue da biblioteca, no que se divulgan moitas das iniciativas, traballos e actividades que realizan.

Cartel gañador do certame do CPI de Panxón do 2016

A cousa non iría máis alá se non fose pola metedura de zoca da Valedora do Pobo, quen tomou a anómala resolución de avalar a retirada do cartel que gañara o certame anual que se celebra no centro para celebrar o Día das Letras. Basta poñerse no lugar da rapaza que fixo o cartel, ou no dos seus pais, para determinar a miseria moral á que chega a zunia e, neste caso, a presunta Valedora. Pouco cómpre saber sobre as características sociolingüísticas da poboación galega para apostar, con case a completa seguridade de gañar, que a autora do cartel non fala en galego. Aclaremos a cuestión, cantos dos alumnos do CPI de Panxón o falan? Incluso me atrevo a dar un límite superior para esa cifra: o 15%. Entón, que é o que pretendemos montando (ou alimentando) unha polémica sobre un cartel que se elaborou nun contexto para a promover, moi mínimamente, a reflexión sobre a atroz situación de constriximento na que está o uso do galego nunha área tan desgalelguizada? Milagros Otero, por ocupar o cargo que ocupa, a de Valedora, non pode ser tonta, polo que a única alternativa que explica o seu comportamento é a dun aliñamento militante co radicalismo xenófobo antigalego.
Dubidei moito en publicar esta entrada porque pode ser manipulada para alimentar unha falsa polémica. Se ao final me decidín a facelo é para que a comunidade educativa do CPI de Panxón saiba que o sentimento xeral que xenera na sociedade é de empatía e apoio fronte á agresión extremista que están a sufrir. Por iso creo que convén que saiban que, dalgunha maneira, crearon escola. O alumnado de Lingua e Cultura Galega de Valadares, que parece preferentemente de fóra de Galicia,  montou este alegre vídeo que, se é bo que o visen en Panxón, mellor sería que fose a Valedora quen aprendera del para que comezase a desarmar os prexuízos que evidenciou coa súa actitude.

A chica da curva do Blablacar

por Xosé Manuel Pereiro, en La Opinión A Coruña:

Por Galicia, polo menos polas súas redes sociais e faladoiros virtuais, circula unha nova versión da lenda urbana da "chica de la curva", soamente que neste caso é real. Un mozo, Iago Varela, ofreceu o seu coche en Blablacar, ese sistema de compartir gastos para viaxar, para ir de Vigo a Ourense. Respondeu unha rapaza, Esther:

Sen Plan

No ano 2004 todo o parlamento ofrecera o seu apoio ao  Plan Xeral de Normalización Lingüística (PXNL), un proxecto de consenso que debería ser a guía da política lingüística da Xunta de Galicia. Esta semana o BNG propuxo elevar a rango de lei ese PXNL. A proposta foi rexeitada polo PP co argumento de querer rachar o consenso sobre a lingua. Un xa comenza a dubidar do significado da palabra consenso.
Con este rexeitamento na man poderemos avaliar con mellor coñecemento e perspectiva cal vai ser o resultado do novo invento da SXPL, o chamado Plan de dinamización da lingua galega no tecido económico 2015-2020. Se pasamos o traballo de o consultar o anuncio do que se pretende con esta inicitiva veremos que non é outra cousa que a reedición das medidas do sector 4 (económico) do PXNL. Visto que o PP no parlamento se negou a asumir a elevación a rango de lei o propio PXNL, podemos entender en que vai consistir ese presunto Plan de dinamización no tecido económico. Trátase únicamente de dar unha imaxe de apoio á lingua galega por parte do partido de goberno. Veremos como se divulga e publicita o Plan pero non chegaremos a ver unha aposta efectiva no camiño da normalización. Se en máis de dez anos a Xunta non materializou ningunha proposta decidida para que o galego aumentara a súa presenza no ámbito económico, se nos últimos seis anos non se fixo outro cousa que provomer desde as Administracións a exclusión das linguas minorizadas en todos os ámbitos, se agora o PP rexeita que a letra do PXNL se volva lei, non podemos esperar que comence a chover o maná onde nunca caeu unha pinga de auga. Seguimos sen Plan, e seguiremos ermos tamén no eido económico. Só os radicais e os idiotas poden acreditar noutra cousa.

NOTA: os medios con máis implantación apenas trataron a noticia.

Máis información sobre o tema

• Pleno do día 05/05/15, web do Parlamento
• O PP repudia dar rango de lei á normalización do galego, 05/05/15, Sermos Galiza
• O PP excúlpase da ruptura do consenso lingüístico, 05/05/15, Praza Pública
• O BNG pide elevar a rango de Lei o Plan de Normalización da Lingua galega, web do BNG
• 5 de Maio, Día do Fariseísmo, 06/05/15, artigo de Ana Pontón no Sermos Galiza
  
• Intervención de Ana Pontón (BNG) no debate da proposta para facer lei da letra do consensuado PXNL:

• Intervención nese mesmo pleno de Chelo Martínez (Anova Irmandade Nacionalista)

Nos webs doutros partidos non atopei información sobre este tema.

A cara da imposición

Neste retallo audiovisual pónselle cara á imposición lingüística. Cando o periodista se achega obtén unha resposta chea de fachenda, prexuízos e falta de educación. Faino así porque se sinte fortalecido polo discurso da imposición do español. Segundo o seu construto mental, un finxido "no entiendo" debería chegar para que o interlocutor teña que verse forzado a cambiar de lingua. Consiste nunha actitude agresiva, de imposición da lingua que ten todas as garantías, co fin de reducir a presenza da lingua da terra e dar un paso máis no proxecto nunca declarado de lingüicidio.
Vía Cousas de Imeneo.

Por el gallego me corto la polla

Que non falte o humor.
Esta campaña (ou o que sexa), con grupo de facebook e todo,  vai traer cola. Basta con recoller este exemplo de recreación do discurso da zunia tirado precisamente da páxina do facebook:

Ya está bien, decimos muchos, ya está bien y va siendo hora de tomar cartas en el asunto, sin políticos esquiroles ni mentirosos revolucionarios que no hacen nada más que liar la marrana hasta que los vientos suenan al favor de sus intereses. Ya está bien. Estamos hartos y lo vamos a decir bien alto: Ya está bien!
Somos un grupo de gallegos independientes, gente de bien o eso pensamos, que hemos vivido y hemos luchado durante toda nuestra vida, en la medida de nuestras posibilidades, por un mundo mejor. Somos un grupo de gallegos que amamos Galicia, de todo corazón, pero no por ello nos consideramos más o menos gallegos que nadie. No estamos dispuestos a consentir que nadie nos vaya a sacar el carné de galleguidad sólo por el hecho de que hablen gallego o voten a tal o a cual partido radical. Lo diremos bien alto para que se nos escuche donde se nos tenga que escuchar, por mucho que nos silencie la mullida moqueta de los despachos oficiales o el frío desprecio de los que se declaran antisistema. Ante unos y otros: NEGAMOS LA MAYOR.
Ha llegado el momento de dar un paso al frente. Las manifestaciones, las cadenas humanas, las sentadas, los manifiestos y recogidas de firmas ya no nos dicen nada. El siglo XX ha periclitado. Queremos ir más allá de lo que nadie haya ido hasta ahora, y explorar la parte oriental más reprimida de nuestra psique.
Los que aquí nos hemos juntado, porque amamos la lengua gallega y la sentimos profundamente, aunque muchos de nosotros no la hablemos, hemos decidido cortarnos nuestras pollas por el gallego.

Sí, lo que habéis oído: NOS CORTAMOS NUESTRAS POLLAS POR EL GALLEGO
Así pues, soñando despierto con una gran cadena de pollas cortadas que sirva de acicate para airear las vergüenzas e hipocresías de esta sociedad sin valores, apelamos a la sociedad gallega (mayores de edad) a que dé un paso al frente y se sume a nuestra campaña.

Lázaro Bernabé,profesor universitario