Sempre se fixo así... até que decidimos mudar de modelo

por Matías Nicieza, Titulado en cinematografía. Colaborador do Modelo Burela e do Proxecto Lingua Viva, no Sermos Galiza:

Sen ser sociolingüista -e sen pretender selo- acho que outras iniciativas normalizadoras cometeron o erro fundamental de comezar a casa polo tellado. Adoptaron posturas excesivamente intelectuais e quixeron facer táboa rasa para alcanzar pola vía rápida un cen por cen de resultados. Baixo a miña opinión, un pobo adoutrinado na autoxenreira vai ignorar ese tipo de medidas ou -aínda peor- vanlle resultar antipáticas. O Modelo Burela funciona xusto ao contrario: foxe de elitismos e traballa desde a base, desde o cotián, desde o persoal, desde e para quen realmente mantén viva a lingua, o pobo que a usa e non os soportes que a musealizan. Aínda máis: este traballo faise sempre dun xeito aditivo e integrador. Outros esquemas lingüísticos pódense representar graficamente como un pastel de aniversario de forma circular e tamaño predeterminado. Neles cada porción é unha lingua e, para poder incluir idiomas foráneos, hai que retirar porción do propio. O Modelo Burela é unha tarta de voda: sobre dun piso principal que serve de base -o galego- pódense engadir tantos pisos-extra como se queira, un sobre outro, sen ter que quitar nada de ningún; todos eles nos dan fartura. Mais fica ben claro cal é a base.

Converter cada falante em normalizador/a

por Txerra Rodríguez. Publicado orixinalmente na revista Argia (Luz, en euskera), foi traducido ao galego en Galicia Confidencial:

Nom é mui frecuente achar aqui, em Euskal Herria, as palavras justiça social e normalizaçom lingüística na mesma frase. Nom é mui frecuente aqui escuitar a seguinte pergunta: Pode-se ser feminista e viver em castelám? Por todo isso, decidim ir en julho a Galiza, a um curso de verao.
O curso foi em Carvalho, na Corunha. O curso estava organizado pola CTNL (Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua, a associaçom de persoal técnico de normalizaçom galega) e pola universidade da Corunha e durou três dias. Para o curso, convidarom a falar em público a feministas, ecologistas, imigrantes, ativistas, militantes a favor dos direitos das lesbianas, mocidade e demais.

O modelo Burela, a lingua é para todos e todas

Con este máis que intersante artigo coloco aquí a primeira referencia a unha achega do Dioivo. Trata sobre o Modelo Burela e fanse algunhas reflexións a partir desda proposta de normalización lingüísitca. Por Moncho Mariño, no Dioivo:

Logo de trinta e tres anos desde a incorporación da lingua no sistema escolar de Galicia, os resultados son pobres. O uso do idioma propio está retrocedendo mesmo en áreas xeográficas e sociais onde se mantiña con aparente forza. Os usos diglósicos entre a mocidade urbana -e xa non tan urbana- son un feito incontestable.