“En cuanto chegan ao campo poin as castañas no suelo, collen zarzas dos subiaos, follas de árboles e fieitos, e con pallas dos rastrollos, unha fogueira fain presto. E pra que se asen por igual as castañas, cun galleiro, desde que a estoupar empezan, sempre as están revolvendo. En bon amor e compaña...”
Pra haber bon pan, ten que haber boa sementeira
Onde o rapaz sachou, nunca millo faltou
Quen pranta e cría, ve alegría
Si queres ter que comer, tes que sementar e coller
Si ques ter bon viño, inxerta de boa cepa
Xunto á auga pon carballeiras e verás que logo medran
Unha palla non fai palleiro, pero axuda o compañeiro.
O saber popular
Vilafranca do Bierzo é unha vila senlleira polo carácter da súa xente que manifesta abertamente a súa raiceira galega.Está xa todo preparado. Os maios vestidos, as maias floridas, albiscamos as canaveiras sobrantes ciscadas polo chan... Comeza un día duro que require da astucia dun plan concienciudo argallado polos veciños da vila para solucionar o grave problema que os atinxe; o operativo require dunha especial sutileza que permita calar os ruxerruxe provocados polo baleiro dos estómagos atacados pola fame.
